Οι φετινές μας καλοκαιρινές διακοπές είχαν προορισμό τη Λακωνική Μάνη. Ήταν μια περιοχή που είχα επισκεφτεί ξανά πριν από πολλά χρόνια, αλλά τότε είχα φτάσει μόνο μέχρι το γραφικό Λιμένι. Αυτή τη φορά, αποφασίσαμε να δώσουμε την ευκαιρία σε όλο το "πόδι" της Νότιας Πελοποννήσου και να την εξερευνήσουμε σε βάθος.
Επιλέξαμε να μείνουμε στο Alika Resort στο χωριό Αλίκα. Ένα πανέμορφο ξενοδοχείο, χτισμένο εξολοκλήρου με πέτρα, με πισίνα και ένα υπέροχο δωμάτιο-σοφίτα. Η τοποθεσία ήταν στρατηγική: μόλις 10 λεπτά με το αυτοκίνητο από τον Γερολιμένα και σε απόσταση από 10 λεπτά έως 1 ώρα το πολύ από όλες τις εκπληκτικές παραλίες της περιοχής.
Ημέρα 1η: Γαλαζοπράσινα νερά και πέτρινα σοκάκια
Η πρώτη μας μέρα ξεκίνησε στην παραλία Αλμυρού, την οποία μας πρότειναν από το ξενοδοχείο. Η παραλία είναι φοβερή, με χοντρό βότσαλο, γαλαζοπράσινα νερά και μια εντυπωσιακή, μεγάλη σπηλιά. Το μόνο αρνητικό είναι ότι η σπηλιά γεμίζει από πολύ νωρίς με κόσμο. Γενικά, ο κανόνας στη Μάνη είναι πως στις περισσότερες άγριες παραλίες, η σκιά είναι είδος υπό εξαφάνιση!
Το βράδυ βολτάραμε στην Αρεόπολη. Ήταν γεμάτη ζωή, με πανέμορφα πέτρινα σοκάκια και αμέτρητες επιλογές για φαγητό και ποτό.
Ημέρα 2η: Παραλίες και Ηλιοβασίλεμα
Τη δεύτερη μέρα επισκεφτήκαμε την παραλία Κυπάρισου. Ακόμα πιο άγρια και όμορφη, αλλά χωρίς ίχνος σκιάς. Αφού κάτσαμε περίπου μιάμιση ώρα, συνεχίσαμε για τον Γερολιμένα, ένα πανέμορφο, μικρό χωριό με γραφικά μαγαζάκια και λιμανάκι. Εκεί ήπιαμε ένα κοκτέιλ και ρίξαμε άλλη μια βουτιά.
Το απόγευμα κατευθυνθήκαμε στην παραλία Γυαλιά. Είναι μια πολύ μικρή, ήσυχη παραλία που ξεκινάει με άμμο και καταλήγει σε βότσαλο—ιδανική επιλογή για να πας αργά το απόγευμα, προς το ηλιοβασίλεμα.
Ημέρα 3η: Στο νοτιότερο άκρο
Βάλαμε πλώρη για το Φάρο στο Ακρωτήριο Ταίναρο. Φτάνεις με το αυτοκίνητο στη μικροσκοπική Παραλία Ταινάρου και από εκεί ξεκινάει το μονοπάτι. Η διαδρομή είναι πολύ βατή: περίπου 45 λεπτά πήγαινε και 30-35 λεπτά για την επιστροφή. Ο φάρος από κοντά είναι απίστευτος, πολύ πιο επιβλητικός από τις φωτογραφίες. Αν βρεθείς στην περιοχή, πρέπει να τον δεις!
Στην επιστροφή, δροσιστήκαμε με μια βουτιά στην παραλία Ταινάρου και μετά πήγαμε στο Μαρμάρι, τη μοναδική οργανωμένη παραλία με καθαρή αμμουδιά που συναντήσαμε. Αράξαμε στο Marmari Paradise Beach Bar με σπιτική λεμονάδα και κάναμε τα μπάνια μας. Κλείσαμε τη μέρα με μια βόλτα στο Πόρτο Κάγιο.
We skipped swimming there because we were starving, which led us to Ippocambos Εκεί δεν κάναμε μπάνιο γιατί η πείνα είχε χτυπήσει κόκκινο, οπότε κάτσαμε κατευθείαν στο εστιατόριο Ιππόκαμπος. Αξίζει μια ειδική αναφορά: ήταν η απόλυτη, άριστη εμπειρία του ταξιδιού μας σε φαγητό και εξυπηρέτηση. Τρομερά φρέσκα ψαρικά, λογικές τιμές, απεριόριστη ευγένεια και επαγγελματισμός. Το βραδάκι μας βρήκε ξανά στην Αρεόπολη για βόλτα και εξαιρετικά κοκτέιλ στο Manitari Bar.
Ημέρα 4η: Η ωραιότερη παραλία
Η τελευταία μας μέρα αφιερώθηκε στην παραλία Αλύπα. Για μένα, η πιο όμορφη παραλία της περιοχής. Έχει την ίδια άγρια ομορφιά με τις υπόλοιπες, αλλά με πολύ πιο βατά βράχια για να απλώσεις την πετσέτα σου και να βουτήξεις. Το τεράστιο συν; Είχε αρκετά σημεία με σκιά. Κάπως έτσι, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για την Πάτρα, κάνοντας μια τελευταία στάση στο Λιμένι για έναν αποχαιρετιστήριο καφέ.
Τελικές Σκέψεις
Η συνολική εμπειρία ήταν φανταστική και είναι πολύ πιθανό να επιστρέψω ξανά. Τα μόνα αρνητικά του ταξιδιού ήταν η μάλλον μέτρια εμπειρία στο φαγητό στα περισσότερα μαγαζιά (με την τεράστια εξαίρεση του Ιππόκαμπου) και το γεγονός ότι πολλά πανέμορφα χωριά με τους παραδοσιακούς πέτρινους πύργους τους έδειχναν δυστυχώς εγκαταλελειμμένα. Παρόλα αυτά, η Μάνη είναι ένας τόπος που σου μένει αξέχαστος!